Parafia Św. Anny
w Ustroniu - Nierodzimiu

W dniach 16–18 kwietnia 2026 r. diecezja bielsko-żywiecka będzie gospodarzem 20. Mistrzostw Polski Księży w Piłce Nożnej Halowej (Futsalu). W jubileuszowym turnieju weźmie udział 16 drużyn kapłańskich z różnych diecezji w Polsce. Główną areną rozgrywek będzie hala BTS Rekord w Bielsku-Białej, gdzie rozegrane zostaną najważniejsze spotkania, w tym finał. Tu zaplanowano specjalną ceremonię otwarcia transmitowaną na kanale YouTube. Mecze odbędą się także w halach sportowych w Wilkowicach, Łodygowicach i Węgierskiej Górce. – Piłka nożna halowa, potocznie nazywana futsalem, to bardzo dynamiczna odmiana piłki nożnej. Wszystko dzieje się szybciej niż na boisku trawiastym – inaczej przyjmuje się piłkę, inaczej prowadzi grę, trzeba też szybciej podejmować decyzje – wyjaśnia ks. Robert Kasprowski, duszpasterz sportowców diecezji bielsko-żywieckiej i jeden z zawodników drużyny gospodarzy. Pierwszego dnia mistrzostw rozegrana zostanie faza grupowa, natomiast drugiego dnia drużyny zmierzą się w fazie pucharowej – ćwierćfinałach, półfinałach i finale. Zespoły, które nie wyjdą z grup, będą mogły wziąć udział w turnieju pocieszenia. – Chcemy, aby drużyny przyjeżdżające z całej Polski nie rozegrały tylko kilku spotkań i nie wracały od razu do domów. Dlatego dla tych, którzy nie awansują do fazy pucharowej, organizujemy dodatkowy turniej – tłumaczy kapłan. Losowanie grup, wzorowane na ceremoniach znanych z wielkich turniejów piłkarskich, odbędzie się 23 marca i będzie transmitowane w internecie. Organizatorzy zapowiadają również transmisje wybranych meczów na kanale YouTube, a dla kibiców przygotowują dodatkowe atrakcje i konkursy. Wstęp na wszystkie spotkania będzie bezpłatny. – Bardzo serdecznie zapraszamy wszystkich kibiców. Liczymy, że hale w Bielsku-Białej, Wilkowicach, Łodygowicach i Węgierskiej Górce wypełnią się publicznością. Rozgrywki będą trwały od południa do późnego popołudnia, więc każdy będzie mógł przyjść i pokibicować – zachęca ks. Kasprowski. Historia mistrzostw sięga 2005 roku, gdy pierwszą edycję zorganizowała diecezja zamojsko-lubaczowska w Biłgoraju. Od tamtego czasu turniej odbywa się co roku (z wyjątkiem przerwy pandemicznej). Początkowo gospodarzem była zwycięska drużyna z poprzedniej edycji, jednak z czasem zdecydowano, że organizacją będą zajmować się kolejne diecezje. Najsilniejszymi zespołami w historii rozgrywek są reprezentacje diecezji kieleckiej i zamojsko-lubaczowskiej, a w gronie faworytów często wymienia się także drużyny z Częstochowy, Białegostoku i Tarnowa. Drużyna gospodarzy z diecezji bielsko-żywieckiej ma nadzieję na dobry wynik przed własną publicznością. – Od kilku lat regularnie bierzemy udział w mistrzostwach. Zawsze brakuje nam jednego elementu, żeby wyjść z grupy – czasem punktu, czasem jednej bramki. Mamy nadzieję, że w tym roku pomogą nam własne ściany –zaznacza ks. Kasprowski. Kapłani z Bielska-Białej przygotowują się do turnieju także pod okiem specjalistów związanych z klubem Rekord. Podstawy futsalu pomagał im poznawać Andrea Bucciol, były trener reprezentacji Polski w tej dyscyplinie, a wskazówek taktycznych udziela im zawodnik Rekordu Paweł Budniak. Polscy duchowni należą do europejskiej czołówki w futsalu. W lutym 2026 r. reprezentacja księży po raz dziewiąty w historii zdobyła mistrzostwo Europy, pokonując w finale Chorwację 2:0. Ks. Robert Kasprowski podkreśla, że sport jest ważnym elementem duszpasterstwa. – Już kiedy byłem ministrantem, księża przyciągali młodych do parafii także przez sport – grali z nami w piłkę, organizowali turnieje między parafiami. Dla młodych ludzi ruch i rywalizacja są naturalną przestrzenią spotkania” – zauważa. Duszpasterz sportowców wskazuje również na głębszy wymiar sportowej rywalizacji. – Sport uczy dyscypliny, wytrwałości i pracy nad sobą. To cechy, które pomagają także w życiu duchowym. Dlatego można powiedzieć: jeśli chcesz być na szczycie, niech Pan Bóg będzie twoim trenerem” – dodaje. Jak wyjaśnia ks. Kasprowski, duszpasterstwo sportowców polega przede wszystkim na towarzyszeniu zawodnikom w ich codziennych zmaganiach – zarówno w chwilach sukcesów, jak i porażek czy kontuzji. W diecezji organizowane są także spotkania opłatkowe środowiska sportowego oraz listopadowe Msze św. za zmarłych sportowców i działaczy. Na antenie „Anioła Beskidów” ks. Adam Płonka rozpoczął audycję poświęconą historii Mistrzostw Polski Księży w Piłce Nożnej Halowej.

Bp Roman Pindel w uroczystość Zwiastowania Pańskiego, 25 marca 2026 r., przewodniczyć będzie Mszy św. w żywieckiej konkatedrze. Uroczysta liturgia, połączona z deklaracją przyjęcia dziecka w akcie duchowej adopcji, będzie najważniejszym punktem diecezjalnych obchodów Dnia Świętości Życia. Msza św. rozpocznie się o godzinie 18.00 i będzie poprzedzona nowenną do Matki Bożej Nieustającej Pomocy i modlitwą ułożoną przez papieża Benedykta XVI w intencji poczętego życia. Podczas Eucharystii część osób wypowie po raz pierwszy lub odnowi słowa przyrzeczenia-modlitwy w ramach adopcji dzieci poczętych. Biskup udzieli także indywidualnego błogosławieństwa matkom – z dziećmi lub oczekującym narodzin potomstwa, oraz kobietom modlącym się o dar macierzyństwa. Do dzieła Duchowej Adopcji Dziecka Poczętego można będzie przystąpić również w bardzo wielu kościołach, w święto Zwiastowania Pańskiego, będące również Dniem Świętości Życia. Według danych Ośrodka Duchowej Adopcji, co roku w naszej diecezji około tysiąca osób z różnych parafii podejmuje uroczyste zobowiązanie duchowej adopcji. Większość ludzi składa osobiste, prywatne przyrzeczenia. Duchowa Adopcja to owoc objawień w Fatimie i stanowi odpowiedź na wezwanie Matki Bożej do modlitwy różańcowej, pokuty i zadośćuczynienia za grzechy, które najbardziej ranią Jej Niepokalane Serce. Co to jest duchowa adopcja? Pełna poprawna nazwa brzmi: „Duchowa Adopcja Dziecka Poczętego Zagrożonego Zagładą”. Jest to adopcja duchowa dziecka poczętego zagrożonego zabiciem w łonie matki. Istotą Duchowej Adopcji jest ochrona życia poczętego – daru samego Boga. Jest ona również dziękczynieniem za własne życie. Jest formą wstawiennictwa, wyrażającą się przez podejmowane modlitwy i uczynki, mającą na celu pomoc w uratowaniu od zagłady jednego nieznanego, lecz wybranego przez Boga-Dawcę Życia zagrożonego aborcją dziecka. Trwa przez okres 9 miesięcy. Duchowa adopcja może być podjęta w intencji jednego dziecka. Może być podejmowana na nowo cyklicznie co 9 miesięcy, jednak zawsze po wypełnieniu poprzednich zobowiązań. Każdorazową nową Duchową Adopcję powinno poprzedzać nowe przyrzeczenie. Adoptujemy każdorazowo tylko jedno nieznane nam dziecko zagrożone aborcją. Pan Bóg-Dawca Życia zna jego imię i On sam nam je wybiera. Postanowienia dodatkowe (dodatkowe praktyki) są uzupełnieniem Duchowej Adopcji. Są dobrowolne, lecz są chętnie widziane i praktykowane, ponieważ często stanowią potrzebę większego zadośćuczynienia, dziękczynienia, bądź wyproszenia łask u Bożej Opatrzności. Żeby podjęte postanowienia praktyk skutecznie i do końca wykonać, najlepiej jest podjąć jedną lub najwyżej dwie praktyki. Może się zdarzyć, że zapomnimy lub zaniedbamy nasze zobowiązania adopcyjne. Długa przerwa, na przykład miesięczna, przerywa Duchową Adopcję i wymaga podjęcia jej od początku. Należy wtedy odbyć spowiedź, ponowić przyrzeczenia i starać się je dotrzymać. W wypadku krótkiej przerwy należy Duchową Adopcję kontynuować, przedłużając praktykę o ilość dni opuszczonych. Nie zawiera się to w zobowiązaniach Duchowej Adopcji, ale dobrze jest nawet po skończonych 9 miesiącach pamiętać o narodzonym już człowieku i wspierać go w dalszych latach swoją modlitwą. Duchową Adopcję można podjąć w każdym terminie, ale takim szczególnym dniem, kiedy w wielu kościołach uroczyście się ją podejmuje jest uroczystość Zwiastowania Pańskiego obchodzona 25 marca. Duchową Adopcję rozpoczynamy od złożenia przyrzeczenia Ponieważ obecnie nie ma warunków do uroczystego złożenia go w kościele z pełnym ceremoniałem, przyrzeczenie Duchowej Adopcji może być składane prywatnie, np. przed Krzyżem lub obrazem Matki Bożej. Wizerunki te przypominają nam z jednej strony o religijnym wymiarze przyrzeczenia, a z drugiej o tym, że w podejmowanym wysiłku jesteśmy wspierani łaską Bożą. Powszechnie przyjęty w Polsce tekst przyrzeczenia Duchowej Adopcji: ROTA PRZYRZECZENIA DUCHOWEJ ADOPCJI” Najświętsza Panno, Bogurodzico Maryjo, wszyscy Aniołowie i Święci. Wiedziony pragnieniem niesienia pomocy nienarodzonym, postanawiam mocno i przyrzekam, że od dnia ……………………………… biorę w duchową adopcję jedno dziecko, którego imię jedynie Bogu jest wiadome, aby przez 9 miesięcy, każdego dnia, modlić się o uratowanie jego życia oraz o sprawiedliwe i prawe życie po urodzeniu. Amen Moimi zobowiązaniami adopcyjnymi będą: jedna Tajemnica Różańca Świętego moje dobrowolne postanowienia oraz poniższa codzienna modlitwa „Panie Jezu”, TEKST CODZIENNEJ MODLITWY „PANIE JEZU” Panie Jezu za wstawiennictwem Twojej Matki Maryi, która urodziła Cię z miłością oraz za wstawiennictwem świętego Józefa, „Człowieka Zawierzenia”, który opiekował się Tobą po urodzeniu, proszę Cię w intencji tego nienarodzonego dziecka, które znajduje się w niebezpieczeństwie zagłady i które duchowo adoptowałem. Proszę, daj rodzicom tego dziecka miłość i odwagę, aby zachowali je przy życiu, które Ty sam mu przeznaczyłeś. Amen. Więcej informacji na stronie https://duchowaadopcja.pl

O twórczości wybitnego, choć dziś nieco zapomnianego poety późnego antyku opowiada najnowszy odcinek „Podcastu filologów”. Rozmowę prowadzą ks. dr Kamil Żółtaszek z parafii pw. NMP Wspomożenia Wiernych w Czechowicach-Dziedzicach oraz dr Bartosz Kołoczek z Uniwersytetu Jagiellońskiego – badacz literatury łacińskiej i kultury literackiej świata rzymskiego. Bohaterem spotkania jest Klaudian (Klaudiusz), poeta działający na przełomie IV i V wieku, którego twórczość powstawała w okresie głębokich przemian politycznych i religijnych Imperium Rzymskiego. W rozmowie autorzy podcastu próbują przełamać popularny mit o „upadku kultury rzymskiej” w czasach późnego antyku, wskazując na wysoki poziom literatury tej epoki oraz kunszt poetycki Klaudiana. Jak wyjaśnia dr Bartosz Kołoczek, Klaudian był kosmopolitą – prawdopodobnie pochodził z Aleksandrii w Egipcie, a większość swojej twórczości związał z Italią. Na dworze cesarskim pełnił rolę poety panegirycznego, wychwalając dokonania wodza Flawiusza Stylichona oraz cesarza Honoriusza. Jego utwory nie tylko dokumentują polityczne napięcia epoki, ale także pokazują, że w świadomości współczesnych wciąż żywy był sen o „wiecznym Rzymie”. W podcaście omawiane są zarówno monumentalne panegiryki, jak i drobniejsze formy poetyckie Klaudiana – epigramy, hymny czy utwory mitologiczne. Szczególne miejsce zajmuje poemat o porwaniu Prozerpiny, uznawany za jedno z najważniejszych dzieł poety. Rozmówcy podkreślają przy tym niezwykłą erudycję autora, mistrzowskie operowanie klasyczną łaciną oraz jego umiejętność twórczego nawiązywania do tradycji literackiej. Autorzy podcastu poruszają także zagadkę religijnej tożsamości poety. Choć bywa on określany jako „ostatni wielki poeta pogański”, jego twórczość pozostawia wiele interpretacyjnych możliwości – od inspiracji tradycyjną religią rzymską po subtelne odniesienia do chrześcijaństwa.

Jadwiga Tomala, organistka w parafii św. Jana Chrzciciela w Brennej, została uhonorowana papieskim medalem „Pro Ecclesia et Pontifice” – jednym z najwyższych odznaczeń przyznawanych osobom świeckim za szczególne zasługi dla Kościoła. Liturgii 8 marca 2026 r. w parafialnym kościele przewodniczył kanclerz bielsko-żywieckiej kurii ks. Adam Bieniek, który podczas Eucharystii wręczył medal i dyplom w imieniu papieża Leona XIV. W uroczystości uczestniczył również proboszcz ks. Jerzy Pytraczyk oraz parafianie. W kazaniu ks. Bieniek nawiązał do ewangelicznego obrazu „wody żywej”. Podkreślił znaczenie autentycznych źródeł życia duchowego i zachęcił wiernych do sięgania do słowa Bożego i nauczania Kościoła, które prowadzą do spotkania z Chrystusem. W kontekście przyznawanego medalu dla organistki wskazał, że życie parafii i jej jedność z Kościołem powszechnym znajdują konkretny wyraz w posłudze ludzi zaangażowanych w życie wspólnoty. Na zakończenie Eucharystii kanclerz z proboszczem wręczyli medal i dyplom zasłużonej organistce. Ks. Pytraczyk wyjaśnił, że inicjatywa przyznania tego odznaczenia zrodziła się z inspiracji biskupa ordynariusza. – To właśnie on podsunął myśl, aby zwrócić się do Stolicy Apostolskiej z prośbą o uhonorowanie naszej pani organistki, biorąc pod uwagę jej wieloletnią i ofiarną posługę. Nie dotyczy ona jedynie pracy w kościele i w naszej parafii, ale obejmuje także działalność na rzecz całej gminy i lokalnej społeczności. Jak wiemy, pani Jadwiga jest wychowawczynią wielu uczniów – liczni młodzi ludzie kształcili się i nadal kształcą pod jej kierunkiem. Poprzez działalność chóru przyczynia się także do budowania jedności, również w wymiarze ekumenicznym, m.in. w relacjach z Kościołem ewangelickim – przypomniał. – Kiedy czytałem o wszystkich inicjatywach i działaniach pani Jadwigi dla parafii i lokalnej społeczności, byłem pełen podziwu. Naprawdę budzi to ogromny szacunek. A jednocześnie najbardziej podziwiam to, że potrafi tak szybko zdecydować, który klawisz nacisnąć. Niech chwała Boga nadal rozbrzmiewa w nutach i w pracy, którą wykonuje pani dla Kościoła – powiedział kanclerz. Parafianie podziękowali swojej organistce długimi i gromkimi brawami. Jadwiga Tomala urodziła się 6 października 1962 r. w Cieszynie w rodzinie państwa Sikora, jako jedno z dziewięciorga dzieci. Ukończyła Liceum Medyczne, a następnie studia na kierunku wychowanie muzyczne na Uniwersytecie Śląskim w Cieszynie. Przez około dziesięć lat uczyła muzyki w Liceum im. Mikołaja Kopernika w Cieszynie oraz w szkole muzycznej. Ukończyła także szkołę organistowską w Katowicach. Od 1990 roku nieprzerwanie pełni posługę organistki w parafii w Brennej, poświęcając jej już 35 lat życia. Początkowo przez kilka lat dojeżdżała z Cieszyna, łącząc obowiązki rodzinne i zawodowe z odpowiedzialną służbą przy ołtarzu. Jest żoną i matką pięciorga dzieci. Z jej inicjatywy powstała parafialna schola młodzieżowa, która przez wiele lat ubogacała śpiew podczas Mszy św. i nabożeństw. 6 stycznia 1997 r. powstał także parafialny chór „Benedictus”, którego Jadwiga Tomala do dziś jest dyrygentką. Chór od lat uświetnia najważniejsze uroczystości parafialne – święta, odpusty, koncerty kolędowe i jubileuszowe – a także wydarzenia religijne i kulturalne w regionie. Występował m.in. podczas Tygodnia Modlitw o Jedność Chrześcijan w Brennej, Katowicach i Czeskim Cieszynie, na festiwalach i przeglądach chóralnych oraz podczas licznych wydarzeń diecezjalnych. Od wielu lat organistka przygotowuje również dzieci do wczesnej i pierwszej Komunii Świętej pod względem muzycznym, ucząc je śpiewu liturgicznego i wrażliwości na piękno muzyki sakralnej. Jest także instruktorką gry na pianinie w „Bazie Talentów” Gminnego Ośrodka Promocji Kultury i Sportu w Brennej oraz prowadziła zajęcia umuzykalniające w szkołach i przedszkolach na terenie gminy.

W katedrze św. Mikołaja w Bielsku-Białej odbędzie się nabożeństwo Drogi Krzyżowej, podczas którego rozważania do poszczególnych stacji zostaną przedstawione w formie improwizacji organowych. Wykona je organista katedralny Maciej Leśniak. Improwizacja, czyli tworzenie muzyki na bieżąco w momencie jej wykonywania, w połączeniu z subtelnym brzmieniem katedralnych organów, może stać się wyjątkową pomocą w przeżywaniu misterium Męki Chrystusa i wprowadzić uczestników w głębszą modlitwę. Nabożeństwo poprowadzi ks. Tomasz Sroka. Rozpocznie się ono w piątek, 20 marca 2026 r., o godz. 19.15.

W niedzielę, 8 marca 2026 r., biskup bielsko-żywiecki Roman Pindel przeprowadził wizytację kanoniczną w parafii św. Wojciecha w Jeleśni. Podczas spotkania z wiernymi duchowny sprawował Mszę św. z udziałem rodzin, zapoznał się z życiem duszpasterskim wspólnoty oraz wysłuchał sprawozdania proboszcza ks. Jana Jakubka. Ks. Jakubek przypomniał, że poprzednia wizytacja kanoniczna odbyła się w lutym 2018 roku i przeprowadził ją bp Piotr Greger, a pozostawione wówczas zalecenia zostały zasadniczo zrealizowane. Wspólnota parafialna – jak zaznaczył – przeżyła także trudny czas pandemii, kiedy mimo ograniczeń starano się zapewnić wiernym dostęp do Eucharystii i sakramentów. Po jej zakończeniu w parafii przeprowadzono misje parafialne, które miały pomóc w odnowieniu życia religijnego. Proboszcz poinformował, że w Jeleśni działa kilka grup formacyjnych angażujących się w życie parafii. Prowadzona jest katecheza dla rodziców i chrzestnych oraz spotkania dla dzieci przygotowujących się do I Komunii Świętej i ich rodziców. Kandydaci do bierzmowania przygotowują się obecnie według programu „Młodzi na progu”. W parafii organizowane są również liczne inicjatywy duszpasterskie i pielgrzymkowe, m.in. coroczne pielgrzymki do Częstochowy, Kalwarii Zebrzydowskiej czy krakowskich Łagiewnik. Od kilku lat dzieci uczestniczą także w letnich rekolekcjach. W Jeleśni odbywa się również kurs lektorski dla kandydatów z całego dekanatu. Proboszcz zwrócił uwagę na rozwój modlitwy w parafii. W czasie jubileuszu 350-lecia objawień Najświętszego Serca Pana Jezusa wprowadzono godzinną adorację Najświętszego Sakramentu w każdy pierwszy piątek miesiąca. Po pandemii powstały także dwie nowe Róże Różańcowe – jedna modląca się za Ojczyznę, druga skupiająca rodziców modlących się za swoje dzieci. Ks. Jakubek podkreślił także, że w parafii przed każdą Mszą św. istnieje możliwość skorzystania z sakramentu pokuty, a świeccy aktywnie włączają się w prowadzenie nabożeństw, takich jak Droga Krzyżowa, Różaniec czy adoracja Najświętszego Sakramentu. W każdy wtorek po wieczornej Eucharystii wierni modlą się również do patrona parafii, św. Wojciecha. Proboszcz zauważył jednocześnie, że podobnie jak w wielu miejscach, także parafia w Jeleśni stopniowo się starzeje i zmniejsza liczebnie, głównie z powodu wyjazdów młodych ludzi i spadku liczby urodzeń. Obecnie liczy ona 3670 wiernych. Kapłan podziękował księżom wikariuszom – obecnym i byłym – oraz świeckim parafianom za ich zaangażowanie i wsparcie w życiu wspólnoty.