Parafia Św. Anny
w Ustroniu - Nierodzimiu

Do odkrywania nauczania i duchowego dziedzictwa abp. Fultona J. Sheena, jednego z najwybitniejszych katolickich ewangelizatorów XX wieku, zaprasza słuchaczy diecezjalnego Radia „Anioł Beskidów” ks. dr Dawid Surmiak. Prowadzone przez niego piątkowe „Katechezy z Fultonem Sheenem” będą nawiązywać do zbliżającej się beatyfikacji amerykańskiego hierarchy, która odbędzie się 24 września w St. Louis w USA. Ks. Dawid Surmiak, autor pracy doktorskiej poświęconej Fultonowi J. Sheenowi, chce w radiowych spotkaniach przybliżać postać biskupa, kaznodziei, autora i pioniera ewangelizacji za pośrednictwem nowoczesnych wówczas środków przekazu. – Chcemy razem odkrywać jego nauczanie i przesłanie, które mimo upływu lat pozostaje niezwykle aktualne – zapowiada kapłan, zapraszając słuchaczy na piątkowe katechezy emitowane na antenie Radia „Anioł Beskidów”. Beatyfikacja Fultona J. Sheena odbędzie się 24 września w The Dome at America’s Center w St. Louis. Mszy św., sprawowanej w imieniu papieża Leona XIV, będzie przewodniczył kard. Luis Antonio Tagle. Organizatorzy spodziewają się dziesiątek tysięcy uczestników. Jak informowała amerykańska prasa katolicka, na uroczystość sprzedano już ponad 40 tys. biletów, a przygotowania obejmują także modlitwy i wydarzenia w Peorii, rodzinnej diecezji przyszłego błogosławionego. Fulton John Sheen należy do najbardziej rozpoznawalnych postaci amerykańskiego katolicyzmu XX wieku. Urodzony w Illinois duchowny zdobył ogromną popularność najpierw jako kaznodzieja radiowy, a następnie dzięki programowi telewizyjnemu „Life Is Worth Living”. Jego audycje oglądały miliony widzów, a w 1953 roku otrzymał nagrodę Emmy dla najwybitniejszej osobowości telewizyjnej. Sheen łączył działalność medialną z pracą duszpasterską, naukową i misyjną. Był autorem licznych książek, zaangażował się w rozwój katolickich misji na świecie, a jego życie i działalność przyciągały do Kościoła wielu ludzi poszukujących wiary. Pozostaje jednym z najbardziej znanych przykładów wykorzystania radia i telewizji do głoszenia Ewangelii. Piątkowe „Katechezy z Fultonem Sheenem” w Radiu „Anioł Beskidów” będą więc okazją, by w perspektywie jego zbliżającej się beatyfikacji powrócić do myśli hierarchy, który przed dziesięcioleciami dostrzegł ogromny potencjał środków społecznego przekazu w dziele ewangelizacji. Ks. Dawid Surmiak zamierza przybliżać słuchaczom zarówno jego nauczanie, jak i duchowe intuicje, które – jak podkreśla – zachowują aktualność również w świecie współczesnych mediów.

Uroczystości dziękczynne w 44. rocznicę kanonizacji św. Maksymiliana Marii Kolbego odbędą się w niedzielę, 4 października 2026 r. w parafii św. Maksymiliana Męczennika. O godzinie 9.30 modlitwa w Muzeum KL Auschwitz z udziałem biskupa Romana Pindla. Uroczysta Msza św. o godz. 10.30, podczas której ordynariusz ogłosi świątynię Sanktuarium św. Maksymiliana Męczennika w Oświęcimiu. Serdecznie zapraszamy na tę uroczystość wszystkich mieszkańców diecezji bielsko-żywieckiej. Po uroczystościach o godz. 15.00 zapraszamy na piknik parafialny na dziedziniec parafii. Polecamy to ważne wydarzenie modlitwom wszystkim mieszkańcom diecezji. Serdecznie zapraszamy, ks. dziekan Mariusz Kiszczak

Bp Piotr Greger przewodniczył 1 września 2026 r. uroczystej Mszy św. z okazji stulecia Szkoły Podstawowej nr 2 im. Powstańców Śląskich w Ligocie, połączonej z inauguracją nowego roku szkolnego. Pod koniec liturgii sprawowanej w kościele pw. Miłosierdzia Bożego w Miliardowicach nastąpiło poświęcenie i przekazanie nowego sztandaru placówki. W Eucharystii, sprawowanej w intencji społeczności szkolnej, biskup pomocniczy diecezji bielsko-żywieckiej modlił się wraz z uczniami, nauczycielami, rodzicami i pracownikami szkoły. W koncelebrze uczestniczył proboszcz parafii w Miliardowicach ks. Zygmunt Mizia. Na początku homilii bp Greger zachęcił uczniów, rozpoczynających nowy rok szkolny, do odpowiedzialnego wykorzystania czasu nauki. – Wykorzystujcie każdy moment, każdą chwilę. Uczcie się tego wszystkiego, bo nie wiemy, co nam w życiu rzeczywiście będzie potrzebne – mówił. Odwołując się do Ewangelii ukazującej Chrystusa nauczającego z mocą, hierarcha podkreślił, że Jezus pozostaje najważniejszym autorytetem dla człowieka. Zwrócił uwagę, że Jego nauczanie jest nierozerwalnie związane z prawdą i życiem. – Chrystus uświęca przez słowa i czyny. Jego nauka to nie jest zabawa w słowa, a czyny nie są żadnymi magicznymi sztuczkami. To, co mówi, jest zawsze niepodważalną prawdą, a to, co czyni, niesie ze sobą życie – zaznaczył. Bp Greger przypomniał jednocześnie, że chrześcijanin jest wezwany do jednoznacznej i bezkompromisowej wierności Ewangelii. – Nie możemy poddawać się żadnym naciskom czy przymusom. Nie jest najważniejsze to, czy się ludziom coś podoba, czy nie – mówił, wskazując na potrzebę trwania przy nauce Chrystusa. Biskup przypomniał, że szkoła – zaraz po rodzinie – jest drugim najważniejszym środowiskiem kształtowania osobowości człowieka. – Dobry nauczyciel nie ogranicza się wyłącznie do przekazu wiedzy, ale dąży do integralnego kształtowania swoich wychowanków – podkreślił, wskazując na odpowiedzialność nauczycieli, wychowawców, rodziców i samych uczniów za tworzenie wspólnoty zdolnej do wzajemnego wsparcia. Hierarcha dziękował Bogu za wszystkich, którzy przez minione sto lat tworzyli historię szkoły. Wspominał jej byłych dyrektorów i nauczycieli, modlił się za obecnych pracowników placówki, rodziców oraz uczniów rozpoczynających naukę. Ważnym momentem uroczystości było poświęcenie nowego sztandaru Szkoły Podstawowej nr 2 im. Powstańców Śląskich. Rodzice przekazali go społeczności szkolnej jako symbol tradycji patriotycznych, szacunku dla człowieka oraz wartości stanowiących fundament pracy wychowawczej. Bp Greger zwrócił uwagę, że patronat Powstańców Śląskich nie może pozostawać jedynie zewnętrznym znakiem. – Pamięć o powstańcach śląskich rodzi zobowiązania edukacyjne i wychowawcze. Jest to konkretne wezwanie do rzetelnego poznawania historii – zaznaczył. Przypomniał, że trzy powstania śląskie z lat 1919–1921 są ważną lekcją patriotyzmu, zakorzenioną w konkretnych wydarzeniach historii Górnego Śląska. Patronat szkoły powinien – jak podkreślił – budzić szacunek wobec poprzednich pokoleń i ich dokonań, a także pomagać młodym ludziom budować przyszłość mocno osadzoną w tradycji narodu, społeczeństwa, państwa i chrześcijaństwa. Po poświęceniu sztandaru przedstawiciele rodziców przekazali go uczniom. Młodzież przyrzekła otaczać nowy znak czcią oraz „właściwym postępowaniem i rzetelną nauką” sławić dobre imię szkoły, miejscowości i ojczyzny. W imieniu społeczności szkolnej dyrektorka Szkoły Podstawowej nr 2 w Ligocie-Miliardowicach Adrianna Czylok podziękowała biskupowi za przewodniczenie jubileuszowej Eucharystii, wspólną modlitwę, pasterskie błogosławieństwo oraz poświęcenie nowego sztandaru. Historia Szkoły Podstawowej nr 2 im. Powstańców Śląskich w Ligocie sięga 1 września 1926 roku. Od stu lat placówka jest ważną częścią lokalnej społeczności, kształcąc kolejne pokolenia mieszkańców Ligoty i okolic. Jej dzieje tworzyli uczniowie, nauczyciele, dyrektorzy, pracownicy oraz rodzice. https://diecezja.bielsko.pl/wp-content/uploads/2026/09/miliardowice_1_09_26_poswiecenie_sztandaru.mp3

Budowa właściwych relacji między katechezą parafialną a nauczaniem religii w szkole jest ważnym i aktualnym wyzwaniem dla duszpasterzy. W najbliższym czasie będzie to istotne zadanie wzywające do podjęcia konkretnych działań w każdej parafii. Tej tematyce będzie poświęcone spotkanie inaugurujące nowy rok katechetyczny, które odbędzie się w sobotę, 5 września 2026 r. w kościele Najświętszego Serca Pana Jezusa w Bielsku-Białej o godz. 10.00. Zapraszamy Księży Proboszczów, Wikariuszy, a także wszystkich Katechetów zakonnych i świeckich na Eucharystię pod przewodnictwem Księdza Biskupa Piotra Gregera. Po Mszy św. wykład inauguracyjny pt. „Korelacja katechezy parafialnej i nauczania religii w perspektywie komplementarności formacji – wskazania praktyczne” wygłosi ks. dr hab. Waldemar Janiga, dyrektor Wydziału Nauki Katolickiej w Przemyślu i przewodniczący Stowarzyszenia Katechetyków Polskich.

Ustanowienie Sanktuarium Matki Bożej Frydeckiej, Królowej Pokoju w Jaworzynce-Trzycatku oraz wyjątkowy charakter modlitwy na styku granic Polski, Czech i Słowacji stały się tematem publikacji Vatican News. Artykuł jest ważnym głosem o nowym miejscu kultu maryjnego w diecezji bielsko-żywieckiej, którego misją ma być modlitwa o pokój, pojednanie i jedność między narodami. Autor tekstu, ks. Łukasz Bankowski, przypomina, że podczas Mszy Świętej Trzech Narodów bp Roman Pindel ogłosił kościół w Jaworzynce-Trzycatku sanktuarium diecezjalnym. W uroczystościach na Trójstyku uczestniczyło około pięciu tysięcy wiernych z Polski, Czech i Słowacji. Do miejsca spotkania prowadziły trzy procesje – z polskiego Trzycatka, czeskiej Herczawy i słowackiego Czernego. Powstało Sanktuarium Matki Bożej Frydeckiej, Królowej Pokoju w Jaworzynce-Trzycatku (© Marek Pęcak) Na granicy trzech państw Maryja ma łączyć narody Granice nie muszą dzielić, mogą także łączyć – mówi Vatican News ks. Modzelewski, kustosz nowo ustanowionego Sanktuarium Matki Bożej Frydeckiej, Królowej Pokoju w Jaworzynce-Trzycatku. Podczas Mszy Świętej Trzech Narodów na pobliskim Trójstyku granic Polski, Czech i Słowacji bp Roman Pindel ogłosił miejscowy kościół sanktuarium. W uroczystości uczestniczyło około pięciu tysięcy osób. Ks. Łukasz Bankowski – Watykan Na Trójstyk prowadziły trzy procesje: z polskiego Trzycatka, czeskiej Herczawy i słowackiego Czernego. Spotkali się tam wierni z trzech krajów, aby wspólnie modlić się o pokój i pojednanie między narodami. Byli wśród nich przedstawiciele wspólnot i parafii, poczty sztandarowe, górale w regionalnych strojach oraz całe rodziny. W Mszy św. uczestniczyli biskupi trzech sąsiadujących diecezji: bp Roman Pindel z diecezji bielsko-żywieckiej, bp Martin David z czeskiej diecezji ostrawsko-opawskiej oraz bp Tomáš Galis ze słowackiej diecezji żylińskiej. Na uroczystości spotkali się tam wierni z trzech krajów Na uroczystości spotkali się tam wierni z trzech krajów (© Marek Pęcak) Trzy języki, jedna modlitwa Liturgia miała międzynarodowy charakter i była sprawowana po polsku, czesku i słowacku. „Najważniejsze było jednak doświadczenie jedności. Mimo różnych języków wszyscy doskonale rozumieliśmy, po co się spotkaliśmy. Modlitwa, śpiew i wspólna Eucharystia stały się językiem, który nie potrzebował dodatkowego tłumaczenia” – mówi Vatican News ks. Modzelewski. Jak dodaje, około pięciu tysięcy uczestników wspólnie prosiło Boga, przez wstawiennictwo Matki Bożej Frydeckiej, o pokój na świecie, pojednanie między narodami oraz zgodę w rodzinach i ludzkich sercach. Liturgia miała międzynarodowy charakter (© Marek Pęcak) Kościół Matki Bożej Frydeckiej staje się sanktuarium Szczególnym momentem Eucharystii na Trójstyku było ustanowienie przez bp. Romana Pindla Sanktuarium Matki Bożej Frydeckiej, Królowej Pokoju w Jaworzynce-Trzycatku. Podczas obrzędu przedstawiono historię kultu Matki Bożej Frydeckiej i tego miejsca. Przekazano także księgi pielgrzymów, próśb i podziękowań oraz księgę łask. „To była dla mnie i całej wspólnoty ogromna radość, ale również wielkie zobowiązanie. Decyzja księdza biskupa stała się potwierdzeniem żywego kultu Matki Bożej Frydeckiej, obecnego w sercach tutejszych ludzi od pokoleń i wiernie przekazywanego w rodzinach” – podkreśla kustosz. Podczas obrzędu przedstawiono historię kultu Matki Bożej Frydeckiej i tego miejsca (© Marek Pęcak) Granice nie muszą dzielić Zdaniem ks. Modzelewskiego ustanowienie sanktuarium właśnie w tym miejscu nabiera szczególnego znaczenia w czasie wojen, podziałów i niepokoju. „Dzięki dużemu zainteresowaniu mediów wydarzenie to stało się również swoistym głosem Maryi, wołającej do świata o zgodę, pojednanie i pokój – o wartości, których tak bardzo brakuje dziś także w Polsce” – zaznacza. „W czasach pełnych wojen, podziałów i lęku nasze sanktuarium ma być miejscem modlitwy, pojednania i nadziei. Tutaj, na styku Polski, Czech i Słowacji, Maryja pokazuje nam, że granice nie muszą dzielić – mogą także łączyć. Pragniemy, aby każdy, kto przybędzie do Matki Bożej Frydeckiej, odnalazł pokój: w swoim sercu, rodzinie i relacji z Bogiem” – dodaje. Sąsiedzi, którzy chcą być braćmi Współpraca między katolikami z Polski, Czech i Słowacji rozwija się przede wszystkim dzięki osobistym relacjom między duchownymi i wiernymi. Wspólnoty spotykają się podczas odpustów, pielgrzymek, uroczystości kościelnych i wydarzeń organizowanych na Trójstyku. Wzajemnie się odwiedzają i wspierają w inicjatywach duszpasterskich. „Łączy nas kult Matki Bożej Frydeckiej, Królowej Pokoju, który przekracza granice państw i języków. Nowe sanktuarium może stać się miejscem regularnych spotkań Polaków, Czechów i Słowaków, wspólnej modlitwy oraz inicjatyw służących pojednaniu i pokojowi. Jesteśmy sąsiadami, ale chcemy być dla siebie także braćmi i siostrami w wierze” – mówi ks. Modzelewski. Uroczystości na Trójstyku (© Marek Pęcak) Łaski Matki Bożej Frydeckiej Do Matki Bożej Frydeckiej od pokoleń przychodzą ludzie z prośbami o zdrowie, zgodę w rodzinie, ocalenie małżeństwa, uwolnienie z nałogów, rozwiązanie trudnych spraw czy pokój serca. Modlą się również za dzieci i bliskich, którzy odeszli od Boga, za Ojczyznę oraz o pokój na świecie. W sanktuarium zachowały się świadectwa łask, które wierni przypisują wstawiennictwu Maryi. Dotyczą m.in. wyproszenia potomstwa, odzyskania zdrowia czy ocalenia z ciężkich wypadków. O wdzięczności pielgrzymów świadczą pozostawione wota. Szczególne miejsce zajmują dary składane po II wojnie światowej w podziękowaniu za ocalenie życia i szczęśliwy powrót z wojny. „Największym cudem nie zawsze jest uzdrowienie fizyczne. Czasem jest nim odzyskana wiara, przebaczenie po wielu latach, pojednanie w rodzinie, uwolnienie od lęku albo siła do przyjęcia cierpienia” – podkreśla. „Można powiedzieć, że cuda dzieją się tutaj przede wszystkim w ludzkich sercach: człowiek przychodzi pełen bólu, niepokoju i bezradności, a odchodzi umocniony, pojednany z Bogiem i napełniony nową nadzieją” – dodaje kustosz Sanktuarium Matki Bożej Frydeckiej.

Za 125 lat istnienia i modlitwy w kościele św. Bartłomieja dziękowali 30 sierpnia 2026 r. mieszkańcy Koniakowa. Mszy św. z okazji rocznicy poświęcenia świątyni przewodniczył bp Roman Pindel, który podkreślił, że największym dziedzictwem pozostawionym przez budowniczych kościoła nie są mury, lecz wiara i zaangażowanie kolejnych pokoleń. – Skarbem otrzymanym od wcześniejszych pokoleń jest także wiara i zaangażowanie w miłości w dzieło budowy, które potężnie przemawia do każdego, kto tu przybędzie – stwierdził biskup. Zachęcił parafian, by jubileusz stał się okazją nie tylko do wdzięczności za świątynię, ale także za przodków, których są spadkobiercami w wymiarze materialnym, duchowym i kulturowym. W homilii bp Pindel zestawił historię budowy kościoła w Koniakowie z dziejami świątyni w pobliskiej Rajczy. Zwrócił uwagę na odwagę, ambicję i zaradność mieszkańców obu miejscowości, którzy podejmowali starania o własne kościoły. Przypomniał, że w Koniakowie pragnienie posiadania własnej kaplicy pojawiło się pod koniec XIX wieku. Mieszkańcy rozpoczęli gromadzenie materiałów i przygotowali plany budowy, z którymi delegacja udała się do Opawy, ówczesnej stolicy Śląska Austriackiego. 29 grudnia 1892 roku Koniakowianie zwrócili się o pomoc do kard. Georga von Koppa, biskupa wrocławskiego. Hierarcha uzależnił wsparcie od tego, czy mieszkańcy zdecydują się na budowę kościoła odpowiadającego liczebności wspólnoty. Obiecał na ten cel 12 tys. reńskich guldenów. Bp Pindel zauważył, że była to suma bardzo znacząca – pozwalała wówczas w Austrii na budowę szkoły gminnej z trzema salami lekcyjnymi i dwoma mieszkaniami dla nauczycieli. Budowę kościoła rozpoczęto w 1894 roku. Dwa lata później kard. Kopp przekazał pierwszą część przyznanej subwencji w wysokości 5 tys. reńskich guldenów. Do budowy dołączyli także arcyksiążę cieszyński Albrecht Fryderyk Habsburg, który ofiarował drewno na budowę i wyposażenie wnętrza, oraz cesarz Austrii Franciszek Józef I, który przekazał 300 reńskich. Prace zakończyły się w 1899 roku. 2 września 1901 roku ks. prałat Karol Hudziec z Frysztatu, w asyście ks. proboszcza Henryka Skupina, dokonał poświęcenia nowej świątyni. Jak odnotowano w parafialnej kronice, uroczystość miała jednak nader skromny charakter. Po poświęceniu kościół nadal nie był jeszcze centrum samodzielnej parafii. Msze św. odprawiano w nim co trzecią niedzielę, natomiast w pozostałe niedziele wierni musieli udawać się do Istebnej. W 1938 roku podjęto starania o utworzenie samodzielnej parafii. W 1942 roku ustanowiono w Koniakowie stały wikariat, a w maju 1946 roku pierwszym stałym duszpasterzem został ks. Franciszek Tobola. Dekret erygujący samodzielną parafię nosi datę 28 maja 1957 roku. Historia świątyni nie zakończyła się jednak wraz z jej poświęceniem. Przez kolejne dziesięciolecia kościół był rozbudowywany i przebudowywany, a jego wnętrze zyskiwało kolejne elementy wystroju i wyposażenia tworzone zgodnie z miejscową tradycją. To właśnie wielopokoleniową troskę o świątynię bp Pindel wskazał jako jeden z ważnych znaków żywotności wiary mieszkańców Koniakowa. Biskup odwołał się w homilii do słów św. Pawła z Listu do Rzymian: „Nie bierzcie wzoru z tego świata, lecz przemieniajcie się przez odnawianie umysłu”. Zachęcał, by chrześcijanie nie próbowali dopasowywać się do tego, co modne i powszechne, lecz podejmowali nieustanną przemianę rozpoczynającą się w sercu i umyśle. Jej owocem powinny być czyny, słowa i zamiary zgodne z wolą Boga. – Bądźcie Mu posłuszni, jak ci, którzy budowali tę piękną i okazałą świątynię – zakończył bp Pindel, wskazując historię kościoła jako przykład wiary, determinacji i odpowiedzialności przekazywanej z pokolenia na pokolenie. W uroczystej Eucharystii, będącej także sumą odpustową, uczestniczyli proboszcz ks. Krzysztof Pacyga oraz kapłani pochodzący z parafii. Kościół wypełnili mieszkańcy Koniakowa, wielu z nich w tradycyjnych strojach regionalnych. W uroczystości uczestniczyły poczty sztandarowe i orkiestra, a oprawę muzyczną przygotowała grupa śpiewacza Koniakowianie. Na początku Mszy św. przedstawiciele parafian powitali biskupa w gwarze góralskiej. Dziękczynienie za 125 lat istnienia świątyni zakończyła procesja z Najświętszym Sakramentem wokół kościoła. Obecnym proboszczem parafii św. Bartłomieja w Koniakowie jest ks. Krzysztof Pacyga, a wikariuszem ks. Maciej Dunat. Z parafii pochodzi siedmiu kapłanów. fot. Joanna Kojda/Gość Niedzielny